Εντός και εκτός των τειχών. Από τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη, τα Βαλκάνια και την Κύπρο έως τη Μέση Ανατολή, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Από το 1977 μέχρι το 2007. Εν θερμώ, όπως τα κατέγραψε τότε ο φωτογραφικός φακός. Σήμερα, σαν κιτρινισμένες σελίδες ενός δημοσιογραφικού σημειωματάριου. Που δεν χάνουν, όμως, την αξία τους. Ίχνη πολέμου. Ο οδυρμός της μάνας. Το κλάμα ενός παιδιού. Η απόγνωση του πρόσφυγα. Η ιαχή του μισθοφόρου. Η βία του οργισμένου πλήθους. Η ατέλειωτη αναμονή. Ο φόβος που σε παραλύει. Σε κάθε πόλεμο τα συναισθήματα είναι τα ίδια. Όπως ίδιες είναι οι εικόνες βίας. Το κροτάλισμα ενός πολυβόλου. Η σύγκρουση. Το κενό ενός βομβαρδισμένου σπιτιού. Τα συντρίμμια. Η οδύνη της απώλειας.
Όσο κι αν η αλήθεια βομβαρδίζεται ολοένα και περισσότερο στη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων, η έρευνα στις σκοτεινές πλευρές των γεγονότων παραμένει πρώτιστη ανάγκη. Πόσο μάλλον που οι κάθε λογής προπαγανδιστές, αυτοί που μιλούν μονάχα για παράπλευρες ζημίες και «αόρατους πολέμους», υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν θύματα.
Μια φωτογραφία, αληθινή, όχι η σκηνοθετημένη, διατηρεί τη δύναμή της. Η φωτογραφία που απαθανατίζει τη στιγμή, που καταγγέλλει τη βία, που αναδεικνύει τη δύναμη της ζωής και την ανθρωπιά δεν μπορεί να εξυπηρετεί σκοπιμότητες.
Οι εικόνες πολέμου ξεθωριάζουν. Τα ίχνη θάβονται. Η λήθη είναι αναγκαία για να συνεχίσει η ζωή. Δίχως μνήμη, όμως, παραπαίουμε στο παρόν και δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον. Οι φωτογραφίες είναι εκεί για να θυμούνται οι επόμενοι.
Στο Μεγάλο Αρσενάλι έως τις 8 Νοεμβρίου
Καθημερινά 10.00 – 14.00 και 18.00 – 21.00
Παράλληλα προβάλλονται τα ντοκιμαντέρ
ΜΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ – Η αλήθεια βομβαρδίζεται (α΄ μέρος) -
Στις ένοπλες συγκρούσεις το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια. Πριν από κάθε πόλεμο, οι ηγέτες έχουν ανάγκη από την κοινωνική συναίνεση. Για αυτό δεν διστάζουν να πουν ακόμη και ψέματα. Στην εποχή του κυβερνό-πολέμου και του πολέμου των δικτύων, η έκβαση ενός πολέμου δεν εξαρτάται πλέον τόσο από το πόσο σύγχρονα είναι τα οπλικά συστήματα, αλλά από το πόσο αποτελεσματικοί είναι οι μηχανισμοί προπαγάνδας, πόσο μπορούν να αποπροσανατολίσουν τα ΜΜΕ και να επηρεάσουν τη κοινή γνώμη. Το MIXER με τον Παύλο Νεράντζη αποκαλύπτει τα ψέματα των πολέμων στο Αφγανιστάν, στο Κόσοβο, το Ιράκ, τις σκηνοθετημένες μάχες στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη δύναμη της τηλεόρασης στο Βιετνάμ, το μυστικό της Τιμισοάρα.
Έρευνα – επιμέλεια – παρουσίαση: Παύλος Νεράντζης
Φωτογραφία|: Βασίλης Κατσίκης
Μοντάζ: Ορφέας Αντρέ
Σκηνοθεσία: Βασίλης Κατσίκης
Οργάνωση παραγωγής: Πάνος Γρηγοριάδης
Διάρκεια 46΄ — Νοέμβριος 2002
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ – Η αλήθεια βομβαρδίζεται (β΄ μέρος) –
Πολεμικοί ανταποκριτές από την Ελλάδα και το εξωτερικό μιλούν για τις εμπειρίες τους, τους κινδύνους και τις δυσκολίες, που αντιμετωπίζουν στα μέτωπα του πολέμου, ξεκινώντας από τον εμφύλιο πόλεμο στο Σαλβαντόρ έως την Παλαιστίνη και το Αφγανιστάν, αλλά και για τα «στημένα» ρεπορτάζ στη Βοσνία και την Αλβανία, το μύθο των «έξυπνων βομβών» και των «παράπλευρων ζημιών» στο Ιράκ και το Κόσοβο. Οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ, εν καιρώ πολέμου, μάχονται για την πληρέστερη ενημέρωση ή γίνονται συνένοχοι του πολέμου της προπαγάνδας;
Διάρκεια 50΄ — Νοέμβριος 2002
Ποιος είναι ο Παύλος Νεράντζης
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του διαδρομή στην Ιταλία, στο ιστορικό Radio Alice. Ως απεσταλμένος σε εμπόλεμες περιοχές από τις αρχές του ΄80 (Λατινική Αμερική, Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Ασία) και σε συνόδους κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, έχει ταξιδέψει σε 65 χώρες. Από το 1979 είναι ανταποκριτής στην Ελλάδα της ιταλικής εφημερίδας Il Manifesto. Εργάστηκε στις εφημερίδες Εγνατία, Αυγή, Αγγελιοφόρο, National Herald, Paese Sera, τα περιοδικά Αντί, Το Τέταρτο (του Μάνου Χατζιδάκη), Προοπτική, Τετράδια, Νέα Οικολογία, Ελληνικό Πανόραμα και τη RAI SAT.Στην ΕΤ3 διετέλεσε Διευθυντής Ειδήσεων (1996 – 2000) και για πολλά χρόνια, μέχρι το 2007, έγραφε το σενάριο και παρουσίαζε τη σειρά ντοκιμαντέρ δημοσιογραφικής έρευνας, «MIXER». Το 2004 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το βραβείο δημοσιογραφίας του Ιδρύματος Α. Μπότση «για τις έρευνες, που προσεγγίζουν μεγάλα ζητήματα, τα οποία απασχολούν τη διεθνή και ελληνική κοινή γνώμη, καθώς και για το ήθος και την πληρότητα, με την οποία καλύπτει πολέμους εδώ και δύο δεκαετίες».
Βραβεύτηκε επίσης από τη Διεθνή Ακαδημία Τηλεόρασης και Ραδιοφώνου (2006), την Ευρωπαϊκή Ένωση Περιφερειακών Τηλεοράσεων CIRCOM (2003), το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, τον Πανελλήνιο Σύλλογο Αποφοίτων Ιταλικών Πανεπιστημίων (2003), το πολιτιστικό περιοδικό «Αυλαία» (2006) και τον Όμιλο Ροταράκτ Θεσσαλονίκης για την προσφορά του στην ενημέρωση. Διδάσκει στη Σχολή Δημοσιογραφίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Πες τη γνωμη σου